Ik heb het voor jullie getest: Twitter-volgers kopen!
Gepubliceerd op 27 september 2012
Ik interesseer me al enige tijd voor de kwestie, meer voor de grap dan iets anders, van het kopen van volgers op Twitter. Ik ben altijd een beetje gefascineerd door die sites die als paddenstoelen uit de grond schieten, en die je voor dit of dat bedrag aanbieden om in één keer 500, 1000, 10000 volgers op je Twitter-account te krijgen, zomaar, zonder je te verroeren, zonder zelfs grappig te zijn. Waar dient dat toe? Echt? Twee scenario's:
- Je bent een merk, een artiest. Duidelijk, 63 volgers op de teller is belachelijk. Als je er 2 of 3000 hebt, kom je al minder als een noob over. In dat geval zie ik het nut wel. Dus dan koop je volgers, en dan gebeurt een van twee dingen. Het gaat van een leien dakje, niemand merkt het, en je bent cool. Of het valt op, en je krijgt de wind van voren, dat was bijvoorbeeld het bureau Fred&Farid overkomen. Vernedering, dat alles.
- Je bent gewoon jezelf. Gewoon een gast die dingen zegt op internet. Nou, het is uiteindelijk een beetje hetzelfde, als je 16 volgers hebt, zullen de meeste klootzakken van invloedrijke Twitteraars je niet antwoorden. Ik weet het, ik hoor bij hen. Maar als je veel mensen op de teller hebt, dan ja, dan tel je mee (werkt ook als je een sexy meid op je profielfoto bent). En duidelijk, hoe meer volgers je hebt, hoe meer je er wint, zo is het nu eenmaal, we volgen liever de winnaars (ik) dan de losers (de anderen). Het is uiteraard volslagen idioot, en het verhindert een hoop heel grappige of relevante mensen om door te breken op het wereldwijde Twitter.
Goed, en hoe koop je dan?
Voor mij ging het heel stom, een smerige bot stuurde me zijn vuile reclame om me zijn volgers te verkopen. Zoals gewoonlijk stond ik op het punt hem te bannen, toen aarzelde ik, en klikte ik op de link, GEWOON OM TE ZIEN. Ik kwam op deze pagina terecht:
Oké, $5, dat is ongeveer 3-4 euro, voor 2000 volgers. Dat is gewoon NIETS, het is de prijs van een half broodje bij mijn bakker. Nou weet je wat? Ik zei DEAL.
Zo, duidelijk heb ik het ding tot het einde toe gedragen, voor de lol, door het verloop van het ding te tweeten. Heel eerlijk dacht ik dat het oplichterij was, maar 3 of 4 euro op Paypal, dat zou me niet vermoorden. Zodra ik mijn paar euro had betaald, niets. Nada. Dus ik wacht. Dan vergeet ik het. OPEENS HET DRAMA. Na een paar uur raakt het op hol:
En inderdaad, in minder dan een uur kreeg ik iets meer dan 2000 volgers in mijn smoel. Steeds hetzelfde profiel, elk minder dan 15 abonnees, allemaal avatars van wijven, en willekeurige bio's.
Echte vuile bots dus. Zonder poespas, ze kwamen allemaal tegelijk aan. Toen kalmeerde het, het was gebeurd, ik ging van minder dan 5000 volgers naar meer dan 7000. Zonder grappig te zijn, zonder buzz te maken, niets, gewoon door 3 euro neer te leggen. De grafiek liegt er niet om:
Het resultaat van dat alles? Nou niets, het was grappig, en ik ben opeens 2000 bots rijker, die tot niets dienen, behalve de verschillende bureaus doen geloven dat ik IETSJE invloedrijker ben dan in het echt. Dat gezegd hebbende heb ik sinds die overgang naar 7000 de indruk dat mijn groeicurve van volgers is toegenomen, ik geloof echt dat hoe hoger je aantal volgers, hoe aantrekkelijker je wordt. Wat lelijk is aan dit alles, is dat het me mogelijk zou zijn geweest om niet 2000 maar 10000 volgers te kopen, voor nauwelijks meer geld, en ze vooral aan wie dan ook toe te wijzen. Genoeg om vuile geruchten te lanceren over neppe valsspelers in de wereld van het wereldwijde Twitter. In tegenstelling daartoe, als je een maat die op Twitter zit een plezier wilt doen, kun je hem altijd een paar duizend volgers cadeau doen, dat is goedkoper dan een doos bonbons!
Door Paingout