Ik heb Paw Patrol Dino-missie gezien, jaja, 7/10
Gepubliceerd op 8 augustus 2026
Stel je voor, ik ben naar de bioscoop geweest om Paw Patrol te kijken. Ik ging mee met een mama en haar charmante bijna 5-jarige zoontje, geen zorgen, ik ben niet in mijn eentje midden tussen de kinderwagens gaan zitten. En bij het buitengaan bedacht ik dat hier wel een blogje in zat, want Paw Patrol is echt een waanzinnig fenomeen.
Als je geen kinderen in je omgeving hebt, even samenvatten: het is een Canadese animatieserie die in 2013 van start ging, puppy's die de ene reddingsmissie na de andere uitvoeren aan boord van veel te grote voertuigen, en het is al meer dan tien jaar het meest bekeken programma bij 2- tot 5-jarigen, uitgezonden in meer dan 170 landen. Elk kind op de planeet kent de naam van elke pup. Allemaal. Zelfs ik (nou ja, eigenlijk toch niet).
De oorsprong van deze ufo is onwaarschijnlijk. De serie is niet in een filmstudio ontstaan, ze werd in opdracht gegeven door Spin Master, een Canadese speelgoedfabrikant, aan de bedenker van Bob de Bouwer. De tekenfilm was vanaf het begin bedoeld om speelgoed te verkopen. Als je, net als ik, eind jaren 70 geboren bent, ken je dit mechanisme uit je hoofd: precies dat gebeurde met He-Man of de Transformers, eerst het speelgoed, daarna het verhaal.
En het werkt op een schaal die moeilijk te bevatten is. Meer dan 10 miljard dollar aan merchandise verkocht sinds 2014, meer dan een miljard per jaar, en in sommige jaren heeft het kleine patrouilleteam meer speelgoed verkocht dan Star Wars of Frozen. Lees die zin nog eens.
Het grappigste is dit zinnetje dat op een gegeven moment in de film uit 2021 valt: op een bepaald punt leggen de personages doodleuk uit dat ze bergen geld hebben om hun voertuigen te bouwen, dankzij de verkoop van merchandise. De grap wordt volledig omarmd. De helden van de tekenfilm weten precies waar hun geld vandaan komt, en ze zeggen het tegen de kinderen. Het is duizelingwekkend.
Dino-missie dus, de derde film van de reeks, begin augustus uitgekomen en opnieuw geregisseerd door Cal Brunker. Deze keer spoelt een storm het patrouilleteam aan op een tropisch eiland vol dinosaurussen, waar ze Rex ontmoeten, een pup (op wieltjes, want hij heeft een handicap) die daar al jaren woont en alles weet over dino's, en de schurk meneer Hellinger duikt op om mijnen te graven, wat uiteraard de plaatselijke vulkaan wakker maakt. Zo veel over het verhaal, dat nou ook weer niet wereldschokkend is.
Ik gaf het 7/10. Het heeft vaart, het is heel mooi, er zitten twee of drie echt geslaagde reddingsscènes in, en ik heb me niet verveeld. Maar ik had de film uit 2021 gezien, en die had ik een betere 8/10 gegeven, want ja, die is een klasse hoger: epischer, indrukwekkender, ook stedelijker met zijn reddingen midden in de stad die je snel aan Marvel doen denken. Dino-missie speelt de kaart van het exotische eiland, het is schattig, het geeft een verzetje, maar het maakt minder indruk.
Dus, heb je een kind van 3 tot 6 jaar bij de hand? Ga ervoor, het zal blij zijn, en jij beleeft ook een leuke tijd. Heb je er geen? Dan doet de film uit 2021 het prima op een luie avond, en om het fenomeen niet helemaal aan je voorbij te laten gaan.
Door Paingout