Ayak fetişisti mi? Ama neden?

2 Ekim 2014 tarihinde yayımlandı · 2020 yılında güncellendi

(Bu yazı, eski pingoo.com'da 2012 ve 2014'te yayınlanan iki yazının 2020'de yapılmış bir derlemesi ve güncellemesidir.)

Bir süre önce Myriam, ayak fetişizmine adanmış MadMoizelle.com üzerinde bir yazı yayınladı; fetişistler için model olmuş genç bir kızın oldukça ilginç bir tanıklığıyla birlikte. Kısacası, ayakları fotoğraflansın diye para alıyor.

Yazı birkaç soruyu gündeme getiriyor ve fetişistler sınıfının belirsiz bir temsilcisi olarak, burada onun yazısını biraz tamamlayacağım ve belki de aklınıza hiç gelmemiş birkaç soruya yanıt vereceğim.

• Ayak fetişisti olmak ne demek?

Basitçe söylemek gerekirse, çıplak bir ayak karşısında bir duygu ya da ilgi hissetmektir. Bu kadar basit. Myriam yazısında, kendisine göre ayak fetişizminin «türleri» olan şeylerden bahsediyor; ezmeden, gıdıklamadan, kokudan vb. söz ediyor. Aslında tüm bunlar illa ki ayak fetişizmiyle ilgili değil. Gerçekte biri ezme fetişistiyse, ezme fetişistidir, nokta. Topuk ya da ayak bileği fetişisti olan biri de illa ki ayak fetişisti değildir.

Bu fetişizmde birçok nüans bulsak da, fetişistlerin büyük çoğunluğu oldukça belirli bir noktaya takar: ayak kavisi. İsterseniz ayağın altı. Daha da kesin olalım, «ayak çukuru». Bu, basitçe fetişistlerin görmek ve dokunmak isteyeceği, fetişist olmayanların ise pek umursamayacağı bir bölge.

• Tarihsel olarak nereden geliyor?

Kim bilir. Her halükarda 18. yüzyılda bu şey oldukça yaygındı, daha çok ayak bileği fetişizminden söz ediliyordu, çünkü bu, halk içinde pek gösterilmeyen bir vücut parçasıydı. Her zaman, dönemin koşullanmalarına ve modalarına göre, her şeyin ve her türlü şeyin fetişistlerinin hep var olduğunu hayal etme eğilimindeyim.

• Peki nasıl ayak fetişisti olunuyor?

Benim durumumda oldukça yeni. Ergenken ayak fetişisti değildim, hiç değildim. Buna karşın çocukken bu şeyin beni zaten büyülediğini biliyorum. Annemi sık sık, mizahla, vaftiz babamın ayak fetişisti olduğunu söylerken duyardım. Çok erken yaşta bunun ne anlama geldiğini sordum ve bana «şey, kadınların ayaklarına bayılıyor» diye cevap verdiler. Neden olduğunu anlamakta çok zorlanıyordum ama bu beni hep şaşırttı ve neredeyse hiç görmediğim bu adamı hep «ayak fetişisti olan adam» olarak tanımladım.

Çocukken, ablamla birlikte ayaklarımızla bir hayal oyunu oynuyorduk; ayaklarımız inanılmaz karakterlere dönüşüyordu. Bu oyunun ayrıntılarını hatırlamasam da, bu anları çocukluğumun keyifli anlarıyla ilişkilendirdiğimi tahmin ediyorum. Bu tür bir şey pekâlâ bir fetişizmin doğmasına yol açabilir.

Çok dürüst olmak gerekirse, fetişizmimin başlangıcının geç geldiğine inanıyorum; çok estetik ayakları olan ilk sevgililerimden biriyle. O zamanlar bu tam olarak bir fetişizm değildi, çünkü yalnızca tek bir kişiye bağlıydı.

Zamanla önem kazandı, sanırım kadın ayaklarına «dikkat etmeye» başladım, sonra yavaşça bu blogumda bir şakaya dönüştü ve sözde bir fetişizmle ilgili bu espri sonunda bir gerçeğe dönüştü. Yani tüm bunların açıkça bir koşullanmadan, hatta bir öz-koşullanmadan kaynaklandığına inanıyorum. Bir konuyla ilgilenmeye başladığınızda, bu çabucak istila edici hale gelebilir. Birkaç pul biriktirmeye başlayan biri, basit bir postane yaklaştığında çabucak çıldırabilir.

• Bir ayak fetişisti neye benziyor?

Ayak fetişisti çoğu zaman utangaç bir çocuktur, ya da en azından utangaç olabilmiş biridir, özellikle kızlarla. Muhtemelen fetişizmiyle ilgili belli bir sıkıntının ya da utancın suçu.

Bu bana ayrıca Riad Sattouf'un bu konuya değinen Les Jolis pieds de Florence adlı çizgi romanını hatırlatıyor.

Herkes fetişist olabilir. Bazen ayak fetişisti ünlülerden söz edilir, örneğin Quentin Tarantino (aşağıdaki örneğe bakın), ama şunu bilmek gerekir ki etrafınızda da mutlaka vardır. Belki bilmiyorsunuz ama bu açıkça en yaygın fetişizmlerden biri. Bir süredir şahsen kendimi pek özgün hissetmiyorum.

Ayrıca birçok kadın ayak fetişistinin de olduğunu, çoğu zaman kadın ayaklarına yönelik olduğunu belirtmek gerek. Hatta erkek ayaklarının da fetişisti olan bir kadın tanıyorum, sanırım bu oldukça nadir kalıyor.

• Bu tamamen sapıkça değil mi?

Bir saniye bile değil. Ayak için «fetişizm» deniyor çünkü en yaygın olanı değil, ama kim göğüs ya da kalça fetişizminden söz eder ki? Zamanını meme ya da kıç fotoğraflarına bakarak geçiren bir çocuğu şüpheli bulmak aklınıza gelmezdi. Oysa göğüsler ve kalçalar karşısında bu kadar heyecanlanması da tam olarak, kalçalar ve göğüsler etrafında kültürel, yavaş bir koşullanmadan kaynaklanıyor.

Kahvehane genellemelerine girmeyeceğiz, ama bunun bazılarına sapıkça görünmesini sağlayan tek şey farklılık, farklılık anlayışsızlık doğurur, anlayışsızlık korku doğurur, hadi el ele tutuşup hep birlikte aşkı söyleyelim.

Sonuçta çok dürüst olmak gerekirse, sosyal ağlarda zamanını geçiren ve bir kadın çıplak ayak fotoğrafı paylaşır paylaşmaz tuhaf bir tavır takınan bazı fetişistler, bu şeyi normalleştirmeye yardımcı olmuyor. Fetişist dostlar, arada bir beğeni ya da kibar bir yorum bırakmak tamam, ama bununla bunaltıcı olmayın, özellikle de bu tür yorumu attığınız kişiyi hiç tanımıyorsanız. Bu, bir yabancıya «vay be, ne güzel memeler!» demek kadar bunaltıcı ve aptalca.

• Peki gündelik hayatta bu nasıl oluyor?

Pek bir şey değil. Ben düzenli olarak ayak fotoğrafları çekiyorum, çünkü güzel buluyorum. Bazıları ne pahasına olursa olsun ayaklara dokunmaya çalışıyor ve bir kadın için ayağına dokunulmasına izin vermenin o kadar da önemli olmamasından biraz faydalanıyor. Bazıları için ise bu hastalıklı bir saplantıya dönüşüyor, ama bu her şeyde olduğu gibi, ve herkes takıntısını elinden geldiğince yönetiyor.

Bana gelince, sanırım muhtemelen sevgilimin ayaklarına daha sık dokunma eğilimindeyim, ama günlerimi ayakların üstüne atlayarak geçirmiyorum ve buzdolabıma koymak için henüz hiçbirini kesmedim.

• Ayakları fotoğraflanan bir model, orospu mudur?

«Orospu olmak» kesinlikle bir sorun olmasa da, hayır, çıplak ayakla poz veren ya da ayaklarının fotoğraflarını satan bir model orospu değildir.

Bugün çıplak fotoğraflanan bir modeli orospu olarak mı görüyorsunuz? Öyleyse aptalsınız. Ayaklar için de aynısı geçerli. Herkes canının istediğini yapar.

Bu konuda net olmak gerekir, bir ayak çekiminin nihai amacı «erotik» olsa bile, bu dünyadaki tüm çekimlerle TAM OLARAK aynı şeydir. Bir modeli seksi ve çekici kılmaya çalışıldığı andan itibaren, bir fotoğrafçının ya da izleyicinin art niyeti, fotoğraflanan vücut parçası ne olursa olsun aynıdır. O yüzden konuda hemen rahatlamak lazım, bunda önemli bir şey yok, bunlar fotoğraf; ister göğüsler, ister ayaklar, ister dizler olsun, pek bir şey değişmiyor.

• «Sevgilim ayak fetişisti, ne yapayım?»

Birkaç yıl önce biraz özel bir mail aldım, onu bana yazan kişinin izniyle aşağıya yapıştırıyorum.

Merhaba, Adım Nina. Kısa süre önce harika bir çocukla tanıştım. Bana fetişizmini bildirdi ve elbette kabul ediyorum. Bu alanda hiçbir kıyaslama noktam ve hiçbir deneyimim olmadığı için, kendi kendime bilgi topluyorum. Ona ve fetişizmine keyif verecek bir şey girişerek onu nasıl «şaşırtabileceğime» bakmak için ^^. Fotoğraf çektiğinizi, yani ayak fotoğrafı, gördüğüm için size yazma cesaretini gösteriyorum. Bunun onu mutlu edebileceğini düşünüyorum. Ne dersiniz? Bunu sizinle konuşmak isterim. Yanıtınızı bekliyorum, çok teşekkürler.

Nina

Bunu çok hoş buldum. Neden? Çünkü çoğu zaman fetişist, her ne fetişist olursa olsun, çoğu zaman bir sapık olarak görülür ve ilişkinin başında bunu sevgilisine söylemeye cesaret edemez. Sonra durum uzar ve bazen ona hiç söylemez. Sonuç genellikle iyice şiddetlenmiş bir hüsran olur ve bazıları için bu bazen epeyce bir üzüntü bile doğurur.

Bazı «eşlerin» bu konuda açık fikirli olmaması olabilir. Genel olarak, birçok erkek ve kadın sevgililerinin tercihleri ve arzuları hakkında hiç soru sormaz ve en azından bununla ilgilenmek ya da karşısındakini kıkırdamadan veya ona sapık demeden dinlemek çabasını göstermezler. Konuyu ömür boyu tartışmayı kapatmak için tek bir söz, bir kez yeterlidir: «Ha ha! Ayakları mı seviyorsun? Sen ayak sapığısın! Ha ha!», bitti, fetişist erkek ya da kadın bir daha asla bundan söz etmeyecek.

Yazık çünkü hüsrana uğramış, bunu konuşamayan bir fetişist, işte bu bazen sinir bozucu bir fetişist ortaya çıkarır. O yüzden tabii ki, eşinizin fetişist zevkine hiç katılmıyorsanız, kendinizi zorlamak söz konusu değil, kesinlikle değil, ama en azından ona berbat bir dejenere olduğu izlenimini vermekten kaçının. Bir kez daha, «ayakları çok sevmek» kıçları ya da göğüsleri çok sevmekten daha sapıkça değil. Daha açık söylemek gerekirse, bir penisin üzerinde dil gezdirmek bir ayağın altında gezdirmekten daha az iğrenç değil, inanın bana, ve zaten iğrenç olması kimin umurunda.

Tüm bunları söylememin nedeni, bu genç hanımın, bu çocukla tanışmadan önce ayaklarını hiç umursamayan bu genç hanımın yaklaşımının gerçekten olumlu olması. Onunla bunu konuştu, sonra bilgi topladı. Sonunda konuyu derinleştirmeye ve fetişizmine onunla birlikte girerek, bunun merkezinde olmak suretiyle onu mutlu etmeye karar verdi. Zekice.

Sonunda buluştuk, onun ve ayaklarının bir sürü fotoğrafını çektik, o da bunları Noel için sevgilisine bastırdı. Şirin değil mi? (Elbette bu kadar ileri gitmek zorunda değilsiniz ha). Bunu çok şirin buluyorum ve fotoğraflar tam burada:

• Peki şimdi ne yapıyoruz?

Fetişistsiniz. Şey, bununla ilgili «tuhaf» olmamaya çalışın, doğal olarak, bunaltıcı olmadan, zorlamadan konuşun ve özellikle sırf ayaklarını gösterdikleri için yabancılara tuhaf mesajlar göndermeye gitmeyin.

Fetişist değil misiniz? Fetişist sevgililerinize karşı hoş olun, onları yargılamak gereksiz, eminim sizde de biraz alışılmadık şeyler vardır.

Bir fetişiste hediye edilecek birkaç fotoğraf kitabı ister misiniz?

• Taschen'den Little book of legs.

• Elmer Batters'ın The Caruska Sittings'i

• Tüm Richard Kern ya da Roy Stuart

Ve ayaklarınızın güzel fotoğraflarını istiyorsanız, poz vermek için beni nerede bulacağınızı biliyorsunuz, buradan: Paingout ile iletişime geçin.

Bonus olarak aşağıda, çekimlerimden başka fotoğraflar; ayrıca bu bağlantıya tıklayarak fotoğraflarımın birçoğunu görebilirsiniz: Paingout tarafından çekilen fotoğraflar.

Yazan: Paingout