Twitter Snob? Waarom, maar WAAROMMMM?

Gepubliceerd op 10 maart 2013

Goed, jullie weten het, ik moet mezelf altijd rechtvaardigen, en als ik de stroom aan beledigingen zie die ik over me heen heb gekregen na mijn vorige artikel, voel ik dat ik een paar punten moet verduidelijken. Ik ben trouwens erg verbaasd over de reactie van sommigen. Ik heb het gevoel dat ik de afgelopen jaren veel trashere, agressievere of stommere dingen heb geschreven... Zonder dat het zulke reacties opriep. Ik ga dus een paar punten uitwerken. Ok?

Ja, ik ben een snob.

Ik zeg het zelf, natuurlijk is het stom om mensen niet te volgen die weinig volgers hebben, of om mensen niet te volgen die mij niet volgen. Het is krom en dom. Ik ben me daar volledig van bewust, en nogmaals, lees me terug, ik zeg het zelf. Het punt is dat je inderdaad, als je een bepaald punt van zichtbaarheid bereikt, waar dan ook, in bepaalde min of meer lelijke gebreken vervalt. En ja, inderdaad, als veel mensen de hele dag tegen je praten, kun je de neiging hebben om niet iedereen te antwoorden, en te « prioriteren ». In mijn geval prioriteer ik inderdaad op het ietwat domme criterium van bekendheid en invloed. Ik ben eerder geneigd de moeite te nemen om iemand met 10.000 volgers te antwoorden dan iemand met 14. Vind je dat lelijk? Snobistisch? Heb ik een dikke kop? Nou ja, misschien, en ja, het is lelijk. Ik weet het. Ik denk dat de meeste mensen dat doen. En degenen die het niet doen zijn heel sterk. Ik denk bijvoorbeeld aan @Korben, die ik geregeld mensen zie antwoorden zonder enige zichtbaarheid. Daar bewonder ik hem om. En ik ben ervan overtuigd dat veel anderen die gewoonte hebben aangenomen. Ik werk er ook aan, en heel eerlijk, ik probeer zoveel mogelijk mensen te antwoorden op Twitter, geloof me.

Engels irriteert me.

Ja, ieder zijn eigenaardigheden, we hebben allemaal blokkades, sommigen zeiden me in de reacties dat spelfouten bijvoorbeeld onvergeeflijk waren, of dat nou in mijn artikelen is of op Twitter. Nou, waarom niet? Niemand komt je verplichten om mensen te lezen die in sms-taal praten. Ik heb dat ding met Engels. Ik hou er niet van dat men in Frankrijk Engels praat, ik hou niet van het « stijleffect » van het « ik praat Engels om stoer te doen », het vermoeit me, en ik heb gewoon geen zin om de hele dag tientallen artikelen in het Engels te lezen. Dus als je alleen maar in het Engels twittert, ga ik mezelf dat niet opleggen. Het is geen snobisme, ik heb misschien gewoon niet jouw niveau Engels, dus ik raak snel vermoeid, niets ernstigs.

Je valt ons lastig @Paingout

Nu ga ik jullie iets vertellen, in het leven zijn er heel veel dingen die moeilijk te kiezen zijn. Je familie, je collega's, je verplichtingen, je omgeving. Maar daarnaast kun je keuzes maken. Je kunt je vrienden kiezen, je tv-programma kiezen, je avondmenu kiezen. Als ik mijn volgers kies, is dat PRECIES alsof ik het tv-programma kies dat me elke dag vergezelt. En mijn criteria, jullie criteria, gaan alleen mij aan. Kijk, laten we het omdraaien. Wat als jullie je grote mekkerbekken zouden opentrekken om te vertellen waarom jullie mij niet volgen? Ik zal jullie 10 goede redenen geven om mij niet te volgen. 10 goede redenen waardoor mijn Twitter-account voor honderden mensen vervelend is:

• Ik praat lelijk, ik gebruik grove woorden, het is onverdraaglijk.

• Ik livetweet lelijke programma's op tv.

• Ik gooi geregeld seksinhoud online, blote meiden, en ronduit ordinaire foto's.

• Ik schrijf vaak in hoofdletters.

• Ik retweet de hele tijd berichten die nergens op slaan, tweets van één woord, stomme uitdrukkingen.

• Ik heb een stomme fixatie op telefoonoperatoren, ik blijf daarop hangen, en het is vervelend.

• Ik ben een SNOB, ik antwoord mensen niet genoeg.

• Ik zet zelf eenhoorns of Mary Poppins als profielfoto, terwijl dat een van mijn eigen breekpunten is.

• Ik maak geregeld spelfouten.

• Ik blijf maar over AIDS of KANKER praten om mensen of dingen te beschrijven die me irriteren, dat is heel ordinair.

Zo, ik doe ook vervelende dingen, DE HELE TIJD, en daarom volgen sommige mensen mij niet. En dat is HEEL GOED.

En zijn de mensen die ik volg uiteindelijk zo sterk?

In tegenstelling daartoe, die regels van mij die ik noem, ik zeg het jullie, verdraag ik diep vanbinnen prima een hoop mensen die niet in het plaatje passen! Neem een artikel van dit type niet te letterlijk!

• Gebruikers zoals @Clyne, @Chandleyr of @Koreus hebben geen profielfoto, en toch volg ik ze met plezier!

• Bio's in het Engels? @Joffrey, @EasyAlexis, @Rrfly, ze hebben allemaal Engelse bio's, en ik ben er dol op.

En zo kan ik doorgaan, @ValerieCG plaatst geregeld lelijke replies, @JNChaintreuil gooit tiener-quote-tweets online, @Praska, @Megaconnard of @damiendouani volgen meer dan 1000 mensen, en toch zou het niet in me opkomen om ze niet meer te volgen! En stel je eens voor, @Yselicious, @__fanny__, @mlamelot, ze hebben allemaal minder dan 200 volgers, en ik volg ze ook!

Je moeder, de marketing.

Er zijn een paar klootzakken die dachten dat mijn artikel een les in marketing of communitymanagement was. Lees het nog een keer terug, ik heb het over mezelf. Je bent op mijn persoonlijke blog, ik heb het over mijn leven, over Vincent, over Paingout, over mijn Twitter-account, over mijn verlangens, mijn genoegens, mijn gewoontes. Dit alles is verre van een opsomming van regels of « tips », het heeft er de inhoud noch de vorm van. Kortom, dit alles om te zeggen dat jullie je moeten ontspannen. Het is allemaal niet zo erg. Oké? Geven we elkaar een kusje? (Stelletje aangeboren grote klootzakken dat jullie zijn) (OH SORRY)

Door Paingout