Geen Eiffeltoren in de kleuren van Pakistan, waarom?

Gepubliceerd op 28 maart 2016

Hier is een zowel verontrustende verklaring van het stadsbestuur van Parijs, dat blijkbaar het belang van eerbetonen na de recente aanslagen die hier en daar losbarsten hiërarchisch rangschikt. Uitleg.

Om de steun van de stad aan de Belgische slachtoffers van de aanslagen van een paar dagen geleden te tonen, werd de Eiffeltoren verlicht in de kleuren van de Belgische vlag, zoals dat na de aanslagen van november met de Franse vlag was gedaan. Een gebaar dat werd geprezen en gewaardeerd, met een grote symbolische draagwijdte.

Maar zie, gisteren maakte een verschrikkelijke aanslag tientallen slachtoffers in Pakistan, in de provincie Lahore. Een aanslag van zeldzame gewelddadigheid, die vooral kinderen viseerde, waarbij de zelfmoordterrorist zich opblies bij de schommels van een pretpark dat met Pasen door christenen werd bezocht.

De wereld was sterk geraakt door deze aanslagen, en toch heeft het stadsbestuur van Parijs beslist om de toren niet te verlichten in de kleuren van Pakistan. Waarom? Hier is het antwoord van het stadsbestuur (via Europe1):

[](http://www.berthine.fr/wp-content/uploads/2016/03/e1_pakistan_eiffel.jpeg)

Uit deze boodschap begrijpen we het belang van het begrip kilometrische dood. De grote Pakistaanse gemeenschap in Parijs zou nochtans waarschijnlijk geraakt zijn geweest door zo’n gebaar.

Waarom van de Eiffeltoren geen universeel symbool maken van steun en solidariteit tussen de volkeren, en dit soort eerbetonen systematiseren, zelfs met landen die verder weg liggen of ons cultureel minder na staan? Moeten we in deze ongezonde houding blijven waardoor de emotie afneemt met de afstand, de huidskleur of de religie? De vraag is gesteld.

(Foto: LaFilledelaCom)

Crédit photo : DR

Door Paingout