Voetfetisjist? Maar waarom?

Gepubliceerd op 2 oktober 2014 · bijgewerkt in 2020

(Dit artikel is een samenvoeging en een update uit 2020 van twee artikelen die in 2012 en 2014 op het oude pingoo.com zijn verschenen)

Enige tijd geleden publiceerde Myriam een artikel op MadMoizelle.com, gewijd aan voetfetisjisme, met een behoorlijk interessant getuigenis van een jonge vrouw die model voor fetisjisten is geworden. Kort gezegd: ze laat zich betalen om foto's van haar voeten te laten maken.

Het artikel roept enkele vragen op, en als vaag vertegenwoordiger van de klasse der fetisjisten ga ik hier haar artikel wat aanvullen, en enkele vragen beantwoorden die je jezelf misschien niet eens stelde.

• Wat betekent het om voetfetisjist te zijn?

Wel, om het simpel te houden: het is gewoon een emotie of een belangstelling voelen bij een blote voet. Zo eenvoudig is het. In haar artikel heeft Myriam het over wat voor haar "types" van voetfetisjisme zouden zijn, ze spreekt over pletten, kietelen, geur, enzovoort. Eigenlijk heeft dat allemaal niet noodzakelijk met voetfetisjisme te maken. In werkelijkheid, wanneer je fetisjist van het pletten bent, dan ben je fetisjist van het pletten, punt. Iemand die fetisjist van hakken of van enkels zou zijn, is ook niet noodzakelijk een voetfetisjist.

Ook al vind je veel nuances in dit fetisjisme, de grote meerderheid van de fetisjisten heeft een vrij precieze fixatie: de voetholte. De onderkant van de voet zeg maar. Laten we nog preciezer zijn, de "holte van de voet". Het is gewoon een zone die de fetisjisten willen zien en aanraken, terwijl de niet-fetisjisten er eerder niks om geven.

• Waar komt het historisch vandaan?

Wie zal het zeggen. In elk geval was het in de 18e eeuw vrij verspreid, men sprak eerder over enkelfetisjisme, aangezien dat een deel van het lichaam was dat weinig in het openbaar werd getoond. Ik zou geneigd zijn me voor te stellen dat er in alle tijden, afhankelijk van de conditioneringen en de mode van het moment, altijd fetisjisten van alles en nog wat zijn geweest.

• Maar hoe word je dan voetfetisjist?

In mijn geval is het eerder recent. Als tiener was ik geen voetfetisjist, helemaal niet. Maar ik weet dat het me als kind al fascineerde. Ik heb mijn moeder vaak, met humor, horen zeggen dat mijn peetvader voetfetisjist was. Ik heb al heel vroeg gevraagd wat dat betekende, en men antwoordde me "wel, hij is dol op vrouwenvoeten". Ik had veel moeite om te begrijpen waarom, maar het heeft me altijd verbaasd, en ik heb die man, die ik bijna nooit heb gezien, altijd geïdentificeerd als "de kerel die voetfetisjist is".

Toen ik een kind was, speelden mijn grote zus en ik een fantasiespel met onze voeten, die onwaarschijnlijke personages werden. Ik herinner me de details van dat spel niet, maar ik stel me voor dat ik die momenten heb geassocieerd met aangename momenten uit mijn kindertijd. Dat soort dingen kan heel goed een fetisjisme doen ontstaan.

Om heel eerlijk te zijn, denk ik dat het begin van mijn fetisjisme laat is gekomen, met een van mijn eerste vriendinnen die zeer esthetische voeten had. Toentertijd was het niet echt een fetisjisme, aangezien het maar aan één persoon gekoppeld was.

Met de tijd werd het belangrijker, ik denk dat ik ben beginnen "opletten" op vrouwenvoeten, en toen werd het langzaam een grap op mijn blog, en die mop van een pseudofetisjisme is uiteindelijk werkelijkheid geworden. Ik denk dus duidelijk dat dit alles te maken heeft met een conditionering, zelfs een zelfconditionering. Wanneer je je voor een onderwerp begint te interesseren, kan het snel overweldigend worden. Een kerel die enkele postzegels begint te verzamelen kan snel gek worden bij het naderen van een gewoon postkantoor.

• Hoe ziet een voetfetisjist eruit?

De voetfetisjist is vaak een verlegen jongen, of in elk geval iemand die verlegen heeft kunnen zijn, in het bijzonder met meisjes. Waarschijnlijk door een zekere schroom of schaamte tegenover zijn fetisjisme.

Dit doet me trouwens denken aan de strip van Riad Sattouf, Les Jolis pieds de Florence, die dat onderwerp aansnijdt.

Iedereen kan fetisjist zijn. Men heeft het soms over voetfetisjistische sterren, zoals Quentin Tarantino bijvoorbeeld (zie voorbeeld hieronder), maar je moet weten dat er om je heen ongetwijfeld ook zijn. Je weet het misschien niet, maar het is duidelijk een van de meest verspreide fetisjismen. Ik voel me persoonlijk al een tijdje niet meer zo origineel.

Merk op dat er ook veel meisjes zijn die voetfetisjist zijn, vaak van vrouwenvoeten. Ik ken er zelfs een die ook fetisjist van mannenvoeten is, ik veronderstel dat dat vrij zeldzaam blijft.

• Dat is toch helemaal geschift?

Geen seconde. Men spreekt over "fetisjisme" voor de voet omdat het niet het meest gebruikelijke is, maar wie zou spreken over borst- of billenfetisjisme? Een jongen die zijn tijd zou doorbrengen met zich af te trekken bij foto's van tieten of konten, het zou niet in je opkomen om hem verdacht te vinden. En toch getuigt het feit dat hij zo opgewonden is door borsten en billen wel degelijk van een trage, culturele conditionering rond billen en borsten.

We gaan niet vervallen in grote toogpraat, maar het enige dat maakt dat dit voor sommigen geschift kan lijken, is het verschil, het verschil brengt onbegrip voort, onbegrip brengt angst voort, laten we elkaars hand vasthouden en samen de liefde bezingen.

Om heel eerlijk te zijn helpen sommige fetisjisten die hun tijd op sociale media doorbrengen met een vreemde houding zodra een meid een foto van blote voeten post, niet om de zaak te normaliseren. Fetisjistenvrienden, af en toe een like of een vriendelijk commentaar plaatsen is oké, maar wees er niet zwaar mee, vooral als je de persoon aan wie je dat soort commentaar geeft helemaal niet kent. Het is even zwaar en dom als een "wauw, mooie tieten!" naar een onbekende te slingeren.

• En in het dagelijks leven, wat geeft dat?

Niet veel. Ik maak regelmatig foto's van voeten, omdat ik het mooi vind. Sommigen proberen koste wat kost voeten aan te raken, en profiteren een beetje van het feit dat het voor een meid niet zo erg is om zich aan de voet te laten aanraken. Voor anderen slaat het om in ziekelijke obsessie, maar dat is zoals met alles, en iedereen beheert zijn fixatie zoals hij kan.

Wat mij betreft, ik heb waarschijnlijk de neiging om de voeten van mijn vriendin vaker aan te raken denk ik, maar ik breng mijn dagen niet door met op voeten te springen, en ik heb er nog geen enkele afgesneden om in mijn diepvriezer te stoppen.

• Een model dat foto's van haar voeten laat maken, is dat een hoer?

Wel, ook al is "een hoer zijn" absoluut geen probleem, nee, een model dat blootsvoets poseert of foto's van haar voeten verkoopt is er geen.

Beschouw je vandaag een model dat zich naakt laat fotograferen als een hoer? Als ja, wel dan ben je een idioot. Idem voor de voeten. Iedereen doet toch wat hem bevalt.

Je moet daar duidelijk over zijn, ook al is de uiteindelijke roeping van een voetenshoot "erotisch", het is EXACT hetzelfde met alle shoots ter wereld. Vanaf het moment dat je een model sexy en aantrekkelijk probeert te maken, is de bijgedachte van een fotograaf of van de kijker dezelfde welk lichaamsdeel ook wordt gefotografeerd. Dus je kunt je meteen ontspannen over het onderwerp, het is niks ergs, het zijn foto's, of het nu borsten, voeten of knieën zijn, dat verandert niet veel.

• "Mijn vriend is voetfetisjist, wat moet ik doen?"

Enkele jaren geleden heb ik een wat bijzondere mail ontvangen, ik plak hem hieronder met toestemming van de persoon die hem me heeft geschreven.

Hallo, ik heet Nina. Ik heb onlangs een geweldige jongen ontmoet. Hij heeft me over zijn fetisjisme geïnformeerd en ik aanvaard het uiteraard. Aangezien ik geen enkel vergelijkingspunt en geen enkele ervaring op dit gebied heb, ga ik zelf op zoek. Kijken hoe ik hem zou kunnen "verrassen" door iets te ondernemen dat hem plezier zou doen, aan hem en aan zijn fetisjisme ^^. Ik veroorloof me u te schrijven aangezien ik heb gezien dat u foto's maakte, van voeten dus. Ik denk dat dat hem plezier zou kunnen doen. Wat denkt u ervan? Ik zou geïnteresseerd zijn om er met u over te praten. In afwachting van uw antwoord, veel dank.

Nina

Ik vond dat te leuk. Waarom? Omdat de fetisjist, welke ook, vaak als een pervert wordt beschouwd, en aan het begin van een relatie het niet durft te vertellen aan zijn vriendin. Dan blijft de situatie voortduren, en vertelt hij het haar soms nooit. Het resultaat is vaak een verscherpte frustratie, en voor sommigen brengt het zelfs soms behoorlijk wat verdriet voort.

Het kan gebeuren dat sommige "partners" een gebrek aan openheid over het onderwerp hebben. Over het algemeen stellen veel kerels en meiden zich nooit de vraag naar de voorkeuren en verlangens van hun geliefden, en doen ze niet de moeite om zich er ook maar voor te interesseren of naar de ander te luisteren zonder te giechelen of hem geschift te noemen. Eén woord volstaat, één enkele keer, om de discussie over het onderwerp voor het leven te blokkeren: "Ha ha! Jij houdt van voeten? Maar jij bent een voetenpervert! Ha ha!", en het is voorbij, de fetisjistische kerel of meid zal er nooit meer over praten.

Het is jammer, want een gefrustreerde fetisjist, die er zelfs niet over kan praten, wel, dat geeft soms een vervelende fetisjist. Dus uiteraard, als je helemaal niet meegaat in de fetisjtrip van je partner, is het geen kwestie van jezelf te dwingen, vooral niet, maar vermijd op zijn minst hem de indruk te geven dat het een afschuwelijke gedegenereerde is. Nogmaals, "veel van voeten houden" is niet perverser dan veel van konten of borsten houden. Om het ruwer te zeggen, een tong over een penis laten glijden is niet minder walgelijk dan onder een voet, geloof me, en het maakt trouwens niet uit of het walgelijk is.

Dit alles om te zeggen dat de aanpak van deze jongedame, die niks om haar voeten gaf voordat ze deze jongen ontmoette, echt positief is. Ze heeft er met hem over gepraat, en toen heeft ze zich geïnformeerd. Uiteindelijk heeft ze besloten het onderwerp uit te diepen en hem plezier te doen door met hem in zijn fetisjisme te stappen, om er het middelpunt van te zijn. Slim.

We hebben elkaar uiteindelijk gezien, we hebben massa's foto's van haar en van haar voeten gemaakt, die ze heeft laten afdrukken voor haar vriend, voor Kerstmis. Schattig toch? (Je bent uiteraard niet verplicht om zo ver te gaan hè). Ik vind het heel schattig, en de foto's staan gewoon hier:

• En wat doen we nu?

Je bent fetisjist. Wel probeer niet "raar" te zijn ermee, praat er natuurlijk over, zonder zwaar te zijn, zonder te forceren, en ga vooral geen vreemde berichten sturen naar onbekenden gewoon omdat ze hun voeten tonen.

Je bent geen fetisjist? Wees cool met je fetisjistische geliefden, het is nutteloos om ze te veroordelen, ik ben er zeker van dat ook jij wat ongebruikelijke dingen in je hebt.

Een paar fotoboeken om aan een fetisjist cadeau te doen, zin daarin?

• Little book of legs van Taschen.

• The Caruska Sittings van Elmer Batters

• Alles van Richard Kern of Roy Stuart

En als je zin hebt in leuke foto's van je voeten, dan weet je waar je me kunt bereiken om te poseren, het is hier: Paingout contacteren.

Als bonus hieronder nog andere foto's uit mijn shoots, je kunt trouwens veel van mijn foto's zien door op deze link te klikken: Foto's door Paingout.

Door Paingout